Showing 1–42 of 64 results
Τύπος: Σύγχρονο υβρίδιο – υποκείμενο.
Χαρακτηριστικά: Μέτρια ζωηρότητα· ανθεκτικό στην τριστέτσα· καλή αντοχή στο ψύχος· δίνει ποιοτικούς καρπούς.
Καταγωγή: Η.Π.Α. (20ός αιώνας).
Χρήση: Υποκείμενο για πορτοκαλιές, λεμονιές και γκρέιπφρουτ.
Πλεονέκτημα: Ανθεκτικό σε ιώσεις και ψύχος, καλή προσαρμογή σε πολλές συνθήκες.
Τύπος: Γλυκό πορτοκάλι (ομάδα navel).
Χαρακτηριστικά: Χοντρόφλουδο, χωρίς κουκούτσια, με πολύ γλυκιά και πλούσια γεύση.
Καταγωγή: Δημιουργήθηκε ως μετάλλαξη της ποικιλίας Washington Navel στην Αυστραλία (1950).
Ωρίμανση: Είναι όψιμη ποικιλία — δηλαδή ωριμάζει αργότερα από τα κλασικά navel. Συνήθως συγκομίζεται Φεβρουάριο – Μάιο, και πολλές φορές μέχρι τον Ιούνιο, ανάλογα με την περιοχή.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται κυρίως στην Άρτα, στην Αργολίδα και στη Λακωνία.
Πλεονέκτημα: Έχει μεγάλη διάρκεια συντήρησης πάνω στο δέντρο χωρίς να «χαλάει» η ποιότητά του, κάτι που δίνει στους παραγωγούς και εμπόρους μεγαλύτερο «παράθυρο» διάθεσης.
Τύπος: Λεμόνι (ελληνική, πολύ παραγωγική).
Χαρακτηριστικά: Μέτριου μεγέθους καρποί, μέτριο πάχος φλοιού, πολύ καλή ποσότητα και ποιότητα χυμού. Το όνομα «πολύφορνη» δείχνει την υψηλή παραγωγικότητα.
Καταγωγή: Ελληνική, Πελοπόννησος.
Ωρίμανση: Παρατεταμένη καρποφορία — από χειμώνα μέχρι και καλοκαίρι σε ευνοϊκές συνθήκες.
Στην Ελλάδα: Πελοπόννησος και Στερεά Ελλάδα.
Πλεονέκτημα: Πολύ υψηλή παραγωγικότητα και συνεχής καρποφορία.
Τύπος: Παραδοσιακή ελληνική ποικιλία αμυγδαλιάς.
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεσαίου μεγέθους, σκληρό κέλυφος, γεύση πλούσια και αρωματική.
Καταγωγή: Ελλάδα.
Ωρίμανση: Αύγουστος – Σεπτέμβριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται κυρίως στη Θεσσαλία και σε ημιορεινές περιοχές.
Πλεονέκτημα: Πολύ καλή ποιότητα αμυγδάλου για ζαχαροπλαστική και νωπή κατανάλωση.
Τύπος: Αμερικανική ποικιλία αμυγδαλιάς.
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεγάλος, με λεπτότερο κέλυφος σε σχέση με τις ελληνικές ποικιλίες· γεύση γλυκιά και ευχάριστη.
Καταγωγή: Η.Π.Α. (Καλιφόρνια).
Ωρίμανση: Αύγουστος – Σεπτέμβριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται στη Θεσσαλία, στη Μακεδονία και στην Πελοπόννησο.
Πλεονέκτημα: Υψηλή παραγωγικότητα και μεγάλη εμπορική αξία.
Τύπος: Επιτραπέζια ελιά.
Χαρακτηριστικά: Πολύ μεγάλος καρπός, σαρκώδης, κατάλληλος κυρίως για πράσινες και ξανθές ελιές.
Καταγωγή: Στερεά Ελλάδα, κυρίως γύρω από την Άμφισσα.
Ωρίμανση: Νοέμβριος – Ιανουάριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται σε Φωκίδα, Φθιώτιδα, Βοιωτία και Αιτωλοακαρνανία.
Πλεονέκτημα: Από τις πιο γνωστές ελληνικές επιτραπέζιες ελιές, υψηλή εμπορική αξία.
Τύπος: Επιτραπέζια ποικιλία αχλαδιού.
Χαρακτηριστικά: Μεγάλος και μακρόστενος καρπός, με λεπτό φλοιό, αρωματική, πολύ γλυκιά και ζουμερή σάρκα.
Καταγωγή: Ιταλία (περιοχή Εμίλια Ρομάνια).
Ωρίμανση: Μέσα Σεπτεμβρίου.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται κυρίως σε Πέλλα, Ημαθία και Λάρισα.
Πλεονέκτημα: Έχει πολύ μεγάλη διάρκεια συντήρησης στο ψυγείο, με διατήρηση γεύσης και υφής.
Τύπος: Παραδοσιακή ελληνική ποικιλία.
Χαρακτηριστικά: Μικρό έως μεσαίο μέγεθος, σφαιρικός καρπός, με πράσινο χρώμα που κιτρινίζει όταν ωριμάσει. Σάρκα λευκή, τραγανή και αρωματική.
Καταγωγή: Ελλάδα (κυρίως Θεσσαλία και Ήπειρος).
Ωρίμανση: Ιούλιος – Αύγουστος.
Στην Ελλάδα: Πολύ διαδεδομένη στη Θεσσαλία (Λάρισα, Μαγνησία) και στη Φθιώτιδα.
Πλεονέκτημα: Εξαιρετικό άρωμα και παραδοσιακή φήμη στην ελληνική αγορά.
Τύπος: Παραδοσιακή ελληνική ποικιλία.
Χαρακτηριστικά: Μεγάλος καρπός, πρασινοκίτρινος, με σκληρή σάρκα που γίνεται ζουμερή και γλυκιά με την πλήρη ωρίμανση.
Καταγωγή: Ελλάδα (Θεσσαλία).
Ωρίμανση: Αύγουστος – Σεπτέμβριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται κυρίως σε Θεσσαλία, Μακεδονία και Ήπειρο.
Πλεονέκτημα: Ανθεκτική ποικιλία που μεταφέρεται και διατηρείται καλά.
Τύπος: Επιτραπέζια ποικιλία.
Χαρακτηριστικά: Μεγάλος καρπός, κίτρινος με κόκκινη απόχρωση στην πλευρά που βλέπει τον ήλιο. Σάρκα λευκή, πολύ ζουμερή, γλυκιά και αρωματική.
Καταγωγή: Ιταλία.
Ωρίμανση: Τέλη Ιουλίου – Αύγουστος (πρώιμη).
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται κυρίως σε Πέλλα, Ημαθία και Θεσσαλία.
Πλεονέκτημα: Πρώιμη ποικιλία με υψηλή εμπορική αξία, πολύ αγαπητή στην αγορά.
Τύπος: Λεμόνι (ελληνική παραδοσιακή ποικιλία).
Χαρακτηριστικά: Μεγάλος καρπός, σχετικά παχύφλουδος, με μέτρια ως καλή ποιότητα χυμού.
Καταγωγή: Γηγενής ελληνική ποικιλία.
Ωρίμανση: Χειμωνιάτικη, κυρίως Δεκέμβριος – Φεβρουάριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται σε πολλές περιοχές της ηπειρωτικής χώρας.
Πλεονέκτημα: Ανθεκτική ποικιλία και πολύ προσαρμοστική σε διάφορα εδάφη.
Το πορτοκάλι Βαλένθια (ή Valencia orange) είναι μια πολύ γνωστή ποικιλία γλυκού πορτοκαλιού .
Έχει λεπτή φλούδα, έντονο πορτοκαλί χρώμα.
Είναι γλυκό και ζουμερό, ιδανικό για χυμούς (γι’ αυτό πολλές φορές λέγεται και Valencia juice orange).
Καλλιεργείται σε θερμές περιοχές, κυρίως στην Ισπανία, στις ΗΠΑ (Καλιφόρνια, Φλόριντα), αλλά και σε Μεσογειακές χώρες.
Είναι ποικιλία που ωριμάζει αργά, οπότε συχνά διατίθεται στην αγορά το καλοκαίρι, όταν άλλα πορτοκάλια έχουν τελειώσει.
Τύπος: Παραδοσιακή ελληνική ποικιλία.
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεσαίου μεγέθους, χρυσοκίτρινος, πολύ αρωματικός και ζουμερός, με ευχάριστη γεύση.
Καταγωγή: Πελοπόννησος (Αργολίδα).
Ωρίμανση: Ιούνιος.
Στην Ελλάδα: Ευδοκιμεί κυρίως σε Αργολίδα και Κορινθία.
Πλεονέκτημα: Πολύ γευστικός καρπός με έντονο άρωμα, αγαπημένος στις τοπικές αγορές.
Τύπος: Παραδοσιακή ελληνική επιτραπέζια ποικιλία.
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεσαίου μεγέθους, πορτοκαλί με κοκκινωπή απόχρωση, σάρκα τρυφερή, αρωματική και γλυκιά.
Καταγωγή: Πελοπόννησος (περιοχή Επιδαύρου).
Ωρίμανση: Τέλη Μαΐου – αρχές Ιουνίου (πρώιμη).
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται κυρίως στην Αργολίδα.
Πλεονέκτημα: Πρώιμη ποικιλία με φήμη στην τοπική αγορά για το άρωμα και τη γεύση της.
Τύπος: Επιτραπέζια ποικιλία βερικοκιάς.
Χαρακτηριστικά: Μεγάλος καρπός, ωοειδής, με πορτοκαλί χρώμα και ελαφρά κόκκινη απόχρωση στην πλευρά του ήλιου· σάρκα συμπαγής, ζουμερή και γλυκιά.
Καταγωγή: Γαλλία.
Ωρίμανση: Ιούνιος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται σε περιοχές της Πελοποννήσου και της Μακεδονίας.
Πλεονέκτημα: Μεγάλος καρπός με καλή εμπορική εμφάνιση.
Τύπος: Διπλής χρήσης (νωπή κατανάλωση και μεταποίηση).
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεσαίου προς μεγάλου μεγέθους, κιτρινοπορτοκαλί, με σάρκα συνεκτική και πολύ καλή για μαρμελάδες και κομπόστες.
Καταγωγή: Γαλλία.
Ωρίμανση: Ιούνιος – Ιούλιος.
Στην Ελλάδα: Η πιο διαδεδομένη ποικιλία για κονσερβοποιία, ιδιαίτερα στην Πέλλα, Ημαθία και Κοζάνη.
Πλεονέκτημα: Ιδανική για τη βιομηχανία (κομπόστα, μαρμελάδα), με μεγάλη παραγωγικότητα.
Τύπος: Παραδοσιακή ελληνική ποικιλία βυσσινιάς.
Χαρακτηριστικά: Μικροί έως μεσαίοι καρποί, με έντονο κόκκινο χρώμα, πολύ ξινή γεύση· πλούσιοι σε χυμό και αρώματα.
Καταγωγή: Πελοπόννησος (Αρκαδία – Τρίπολη).
Ωρίμανση: Ιούνιος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται κυρίως στην Αρκαδία και σε άλλες ημιορεινές περιοχές.
Πλεονέκτημα: Ιδανική για γλυκά, λικέρ και μεταποίηση λόγω της υψηλής οξύτητας και του έντονου χρώματος.
Τύπος: Εσπεριδοειδές (Citrus × paradisi).
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεγάλος, κίτρινος φλοιός, σάρκα ανοιχτοκίτρινη· γεύση ελαφρά πικρή και ξινή, με δροσιστικό άρωμα.
Καταγωγή: Καραϊβική (Μπαρμπάντος).
Ωρίμανση: Δεκέμβριος – Απρίλιος.
Στην Ελλάδα: Πελοπόννησος, Άρτα και Κρήτη.
Πλεονέκτημα: Πολύ δροσιστικό, με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C.
Τύπος: Εσπεριδοειδές (Citrus × paradisi).
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεγάλος, κίτρινος–ροζ φλοιός, σάρκα κόκκινη· γεύση πιο γλυκιά και λιγότερο πικρή από το κίτρινο.
Καταγωγή: Η.Π.Α. (Texas, 20ός αιώνας).
Ωρίμανση: Ιανουάριος – Μάιος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται σε Άρτα, Κρήτη και Αργολίδα.
Πλεονέκτημα: Εξαιρετικά δημοφιλές στην αγορά λόγω χρώματος και γλυκόξινης γεύσης.
Τύπος: Διεθνής ποικιλία δαμάσκηνου (Prunus domestica).
Χαρακτηριστικά: Μεγάλος καρπός, μωβ–μπλε χρώμα, σάρκα κίτρινη–πράσινη, γλυκιά και ευχάριστη· αποχωρίζεται εύκολα από το κουκούτσι.
Καταγωγή: Η.Π.Α. (Νέα Υόρκη, αρχές 20ού αιώνα).
Ωρίμανση: Αύγουστος – Σεπτέμβριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται κυρίως στη Μακεδονία (Σκόδρα, Σέρρες, Πέλλα).
Πλεονέκτημα: Ιδανική για αποξήρανση (δαμάσκηνα) και για νωπή κατανάλωση.
Τύπος: Παραδοσιακή ελληνική ποικιλία δαμάσκηνου.
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεσαίου μεγέθους, σφαιρικός, με μωβ–μπλε φλοιό και κίτρινη ζουμερή σάρκα· γλυκιά γεύση.
Καταγωγή: Ελλάδα (κυρίως Πελοπόννησος).
Ωρίμανση: Αύγουστος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται σε Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα και νησιά.
Πλεονέκτημα: Πολύ γευστικό και αγαπημένο δαμάσκηνο για νωπή κατανάλωση.
Τύπος: Μανταρίνι (υβρίδιο).
Χαρακτηριστικά: Καρπός μέτριου μεγέθους, με λεπτό φλοιό που ξεφλουδίζεται σχετικά δύσκολα· γεύση πολύ γλυκιά και αρωματική, αλλά συχνά έχει σπόρια.
Καταγωγή: Δημιουργήθηκε στην Καλιφόρνια ως υβρίδιο μανταρινιών.
Ωρίμανση: Όψιμη ποικιλία — Μάρτιος έως Μάιος.
Στην Ελλάδα: Περιορισμένη καλλιέργεια κυρίως στην Πελοπόννησο.
Πλεονέκτημα: Παρατείνει τη σεζόν των μανταρινιών μέχρι την άνοιξη.
Τύπος: Ξένη ποικιλία λεμονιού (κυρίως εμπορική).
Χαρακτηριστικά: Καρπός μέτριου έως μεγάλου μεγέθους, λεπτόφλουδος, χωρίς πολλά κουκούτσια, με πλούσιο χυμό και έντονο άρωμα.
Καταγωγή: Καλιφόρνια, ΗΠΑ (19ος αιώνας).
Ωρίμανση: Σχεδόν όλο τον χρόνο, με βασική παραγωγή από Νοέμβριο έως Μάιο.
Στην Ελλάδα: Περιορισμένη καλλιέργεια, κυρίως σε θερμότερες περιοχές.
Πλεονέκτημα: Συνεχής παραγωγή (πολλές φορές και εκτός σεζόν), κατάλληλο για εμπορικές φυτεύσεις.
Τύπος: Λεμόνι (ελληνική ποικιλία).
Χαρακτηριστικά: Μέτριο προς μεγάλο μέγεθος, παχύφλουδο, με σχετικά λίγη περιεκτικότητα σε χυμό, αλλά εξαιρετικά ανθεκτικό.
Καταγωγή: Παραδοσιακή ελληνική ποικιλία, κυρίως Πελοπόννησος.
Ωρίμανση: Χειμερινή, Νοέμβριος – Ιανουάριος.
Στην Ελλάδα: Ευδοκιμεί κυρίως σε Πελοπόννησο και Στερεά Ελλάδα.
Πλεονέκτημα: Πολύ ανθεκτική στο ψύχος, κατάλληλη για δύσκολες περιοχές.
Τύπος: Λεμόνι (ιταλικής προέλευσης).
Χαρακτηριστικά: Μακρόστενος καρπός, με λεπτό φλοιό, λίγα κουκούτσια και πολύ αρωματικό χυμό.
Καταγωγή: Σικελία, Ιταλία.
Ωρίμανση: Πρώιμη — Οκτώβριος – Δεκέμβριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται κυρίως στα νησιά του Αιγαίου και στα Επτάνησα.
Πλεονέκτημα: Δίνει πρώιμα λεμόνια, που πιάνουν καλές τιμές στην αγορά.
Τύπος: Επιτραπέζια ελιά.
Χαρακτηριστικά: Μεγάλος καρπός, χαρακτηριστικό σχήμα «αμυγδαλωτό», μαύρο–μελιτζανί χρώμα, πλούσια γεύση.
Καταγωγή: Πελοπόννησος (Μεσσηνία).
Ωρίμανση: Νοέμβριος – Δεκέμβριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται σε Μεσσηνία, Λακωνία, Αιτωλοακαρνανία και Φθιώτιδα.
Πλεονέκτημα: Διεθνώς αναγνωρισμένη ποικιλία με μεγάλη ζήτηση στις αγορές.
Τύπος: Παραδοσιακή ελληνική ποικιλία καστανιάς.
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεσαίου μεγέθους, γλυκός και αρωματικός· εύκολος στο ξεφλούδισμα.
Καταγωγή: Βόλος – Θεσσαλία.
Ωρίμανση: Οκτώβριος.
Στην Ελλάδα: Κυρίως σε Πήλιο και ορεινές περιοχές της Θεσσαλίας.
Πλεονέκτημα: Εκλεκτής ποιότητας κάστανο, ιδανικό για ψητό ή βραστό.
Τύπος: Ευρωπαϊκή ποικιλία καστανιάς.
Χαρακτηριστικά: Πολύ μεγάλος καρπός, γλυκός, με πλούσια σάρκα και λίγες εσωτερικές μεμβράνες.
Καταγωγή: Κεντρική Ευρώπη – Ιταλία.
Ωρίμανση: Οκτώβριος – Νοέμβριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται σε Μακεδονία και Πήλιο.
Πλεονέκτημα: Θεωρείται ποιοτικότατο κάστανο, με υψηλή εμπορική αξία.
Τύπος: Σύγχρονη διεθνής ποικιλία γλυκιάς κερασιάς.
Χαρακτηριστικά: Πολύ μεγάλος καρπός, σκούρο κόκκινο χρώμα, γλυκιά και σταθερή γεύση· αυτογόνιμη ποικιλία (δεν χρειάζεται επικονίαση).
Καταγωγή: Καναδάς (1970s, υβρίδιο Van × Stella).
Ωρίμανση: Ιούνιος – Ιούλιος (όψιμη).
Στην Ελλάδα: Έχει αρχίσει να καλλιεργείται σε Μακεδονία και Θεσσαλία.
Πλεονέκτημα: Υψηλή εμπορική αξία λόγω μεγάλου μεγέθους, χρώματος και αντοχής στη μεταφορά.
Τύπος: Παραδοσιακή ελληνική ποικιλία.
Χαρακτηριστικά: Πολύ μεγάλος καρπός, σκούρο κόκκινο ως σχεδόν μαύρο χρώμα, γλυκιά και ζουμερή σάρκα.
Καταγωγή: Βόρεια Ελλάδα (Πέλλα – Βοδενά).
Ωρίμανση: Ιούνιος.
Στην Ελλάδα: Πολύ διαδεδομένη στη Μακεδονία.
Πλεονέκτημα: Εξαιρετικής ποιότητας κεράσι, με πολύ υψηλή ζήτηση.
Τύπος: Ελληνική παραδοσιακή ποικιλία.
Χαρακτηριστικά: Μεγάλος καρπός, ανοιχτό κόκκινο–κιτρινωπό χρώμα, σάρκα ανοιχτόχρωμη, γλυκιά και αρωματική.
Καταγωγή: Ελλάδα.
Ωρίμανση: Ιούνιος.
Στην Ελλάδα: Κυρίως σε κεντρική και βόρεια Ελλάδα.
Πλεονέκτημα: Ιδιαίτερο χρώμα και γεύση, ξεχωρίζει στις αγορές.
Τύπος: Παραδοσιακή ελληνική ποικιλία.
Χαρακτηριστικά: Μεγάλος καρπός, σκούρο κόκκινο, πολύ ζουμερός και γλυκός.
Καταγωγή: Βόρεια Ελλάδα (κυρίως Πιερία, Πέλλα).
Ωρίμανση: Ιούνιος – Ιούλιος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται σε Πιερία, Πέλλα, Ημαθία.
Πλεονέκτημα: Γνωστή για την εξαιρετική της γεύση και εμφάνιση.
Τύπος: Παραδοσιακή ποικιλία (άγριο κεράσι / οξύκερασο).
Χαρακτηριστικά: Μικρός καρπός, σκληρή σάρκα, πιο ξινή γεύση σε σχέση με τα γλυκά κεράσια.
Καταγωγή: Ελλάδα και Βαλκάνια.
Ωρίμανση: Μάιος – Ιούνιος.
Στην Ελλάδα: Ευδοκιμεί σε ημιορεινές περιοχές.
Πλεονέκτημα: Ανθεκτικό δέντρο, χρησιμοποιείται και ως υποκείμενο για άλλες ποικιλίες κερασιάς.
Τύπος: Αρχαίο είδος εσπεριδοειδούς.
Χαρακτηριστικά: Πολύ μεγάλος καρπός με παχύ φλοιό, σάρκα μικρή και όχι ιδιαίτερα χυμώδης· χρησιμοποιείται κυρίως ο φλοιός.
Καταγωγή: Ινδία – Νοτιοανατολική Ασία.
Ωρίμανση: Νοέμβριος – Ιανουάριος.
Στην Ελλάδα: Εύβοια (π.χ. Άγιος), Κέρκυρα και Κρήτη.
Πλεονέκτημα: Χρησιμοποιείται για λικέρ (π.χ. Κίτρο Νάξου), γλυκά του κουταλιού και αρωματοποιία.
Τύπος: Μανταρίνι (υβρίδιο μανταρινιού με πορτοκάλι).
Χαρακτηριστικά: Μικρό ως μέτριο μέγεθος, χωρίς κουκούτσια, λεπτόφλουδο, με εξαιρετικά γλυκιά και ευχάριστη γεύση. Ξεφλουδίζεται πολύ εύκολα.
Καταγωγή: Αλγερία (τέλη 19ου αιώνα).
Ωρίμανση: Πρώιμη — Νοέμβριος έως Ιανουάριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται εκτεταμένα, κυρίως στην Άρτα, στη Λακωνία, στην Αργολίδα και στη Χίο.
Πλεονέκτημα: Πολύ δημοφιλές στην αγορά λόγω γεύσης, εμφάνισης και απουσίας σπόρων.
Τύπος: Ελαιοποιήσιμη ελιά.
Χαρακτηριστικά: Μικρός καρπός, υψηλή περιεκτικότητα σε λάδι (20–27%), με εξαιρετική ποιότητα ελαιολάδου (χαμηλή οξύτητα, πλούσιο άρωμα).
Καταγωγή: Πελοπόννησος (Κρήτη και Μεσσηνία κυρίως).
Ωρίμανση: Νοέμβριος – Ιανουάριος.
Στην Ελλάδα: Είναι η πιο διαδεδομένη ποικιλία ελιάς, καλύπτοντας πάνω από το 60% των ελαιώνων.
Πλεονέκτημα: Πολύ παραγωγική, προσαρμόζεται εύκολα σε φτωχά εδάφη και ξηροθερμικές συνθήκες.
Τύπος: Μικρό εσπεριδοειδές.
Χαρακτηριστικά: Πολύ μικρός καρπός, ωοειδής, με λεπτό φλοιό που τρώγεται μαζί με τη σάρκα· γεύση γλυκόξινη και αρωματική.
Καταγωγή: Κίνα.
Ωρίμανση: Δεκέμβριος – Μάρτιος.
Στην Ελλάδα: Κέρκυρα (ΠΟΠ προϊόν).
Πλεονέκτημα: Πολύ ιδιαίτερο φρούτο, φημισμένο για λικέρ και γλυκά κουταλιού.
Τύπος: Παραδοσιακή ποικιλία κυδωνιού.
Χαρακτηριστικά: Μεγάλοι καρποί, σχεδόν σφαιρικοί, με κιτρινοπράσινο φλοιό που γίνεται χρυσοκίτρινος στην ωρίμανση· σάρκα αρωματική, αλλά σχετικά ξηρή και στυφή στην ωμή κατανάλωση· ιδανικά για γλυκά και μαρμελάδες.
Καταγωγή: Ελλάδα.
Ωρίμανση: Οκτώβριος – Νοέμβριος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται σε Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα και Πελοπόννησο.
Πλεονέκτημα: Δίνει πολύ αρωματικά κυδώνια με εξαιρετική ποιότητα για μεταποίηση.
Τύπος: Ελληνική παραδοσιακή ποικιλία λωτού.
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεσαίος έως μεγάλος, σχήμα μήλου, χρώμα πορτοκαλί – κόκκινο· σάρκα γλυκιά όταν ωριμάσει καλά.
Καταγωγή: Ανατολή, αλλά η ποικιλία έχει καθιερωθεί στην Ελλάδα.
Ωρίμανση: Οκτώβριος – Νοέμβριος.
Στην Ελλάδα: Κυρίως σε Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα και Εύβοια.
Πλεονέκτημα: Μπορεί να καταναλωθεί σχετικά νωρίς, όταν ακόμα είναι τραγανός (σε σχέση με άλλους λωτούς).
Τύπος: Λεμόνι (ελληνική παραδοσιακή).
Χαρακτηριστικά: Καρπός μέτριου μεγέθους, μεσαίου πάχους φλοιό, ικανοποιητική περιεκτικότητα σε χυμό.
Καταγωγή: Ελληνική, πιθανόν από Μαγνησία (εξ ου και το όνομα).
Ωρίμανση: Χειμωνιάτικη, Ιανουάριος – Μάρτιος.
Στην Ελλάδα: Καλλιεργείται σε Στερεά Ελλάδα και Θεσσαλία.
Πλεονέκτημα: Ανθεκτική ποικιλία, προσαρμόζεται εύκολα σε διαφορετικές συνθήκες.
Τύπος: Ελαιοποιήσιμη ελιά.
Χαρακτηριστικά: Μεσαίου μεγέθους καρπός, με καλή περιεκτικότητα σε λάδι, που δίνει ποιοτικό ελαιόλαδο με ήπια γεύση.
Καταγωγή: Πελοπόννησος, κυρίως Αργολίδα και Κορινθία.
Ωρίμανση: Δεκέμβριος – Ιανουάριος.
Στην Ελλάδα: Κυρίως σε ανατολική Πελοπόννησο.
Πλεονέκτημα: Καλή αντοχή στην ξηρασία, σημαντική για παραδοσιακούς ελαιώνες.
Τύπος: Ελαιοποιήσιμη και επιτραπέζια.
Χαρακτηριστικά: Καρπός μεσαίου μεγέθους, χρησιμοποιείται τόσο για λάδι όσο και για βρώσιμες ελιές. Το ελαιόλαδο έχει απαλή γεύση.
Καταγωγή: Αττική (περιοχή Μεγάρων).
Ωρίμανση: Νοέμβριος – Ιανουάριος.
Στην Ελλάδα: Εκτεταμένη καλλιέργεια στην Αττική, Βοιωτία και Εύβοια.
Πλεονέκτημα: Διπλής χρήσης ποικιλία με σταθερή παραγωγικότητα.
End of content
End of content