Καρπός μεσαίου μεγέθους με χαρακτηριστικό έντονο πλακέ σχήμα. Ποικιλία πολύ όψιμη, με χυμώδη και γευστική σάρκα με πολλά σπέρματα.

Ενδεικτική λίπανση κατά τα πρώτα έτη της εγκατάστασης των δένδρων
Πριν την εγκατάσταση των δένδρων: Συστήνεται η προσθήκη 3-4 τόνων χωνεμένης κοπριάς στο στρέμμα, εφόσον το έδαφος περιέχει λιγότερο από 2% σε οργανική ουσία, καθώς και η ενσωμάτωση 20-30 μονάδων φωσφόρου και 40-60 μονάδων καλίου ανά στρέμμα.
Νεαρά δένδρα. Η λίπανση στα νεαρά μη παραγωγικά δένδρα διαφέρει από τα ώριμα παραγωγικά στο γεγονός ότι στα πρώτα δεν υπάρχουν απώλειες θρεπτικών στοιχείων με τη συγκομιδή των καρπών και ταυτόχρονα το μέγεθός τους είναι αρκετά μικρότερο. Στόχος ενός τέτοιου προγράμματος λίπανσης είναι η επιτάχυνση της εισόδου των δένδρων σε καρποφορία μέσω της ταχείας ανάπτυξής τους. Στα νεαρά δένδρα επίσης απαιτείται μεγαλύτερη συχνότητα των λιπάνσεων (συνήθως 4-6 λιπάνσεις το έτος), με μικρότερες ποσότητες λιπαντικών στοιχείων ανά επέμβαση. Μέχρι το τέλος Μαΐου θα πρέπει να έχει γίνει και η τελευταία τμηματική λίπανση, ώστε να προλάβουν να «ψηθούν» οι νέοι βλαστοί για να περάσουν ακίνδυνα τους παγετούς του χειμώνα. Επιπλέον, η ετήσια χορηγούμενη ποσότητα του αζώτου πρέπει να
είναι μεγαλύτερη στις πιο πυκνές φυτεύσεις. Επισημαίνεται ότι σε ασβεστούχα εδάφη η φωσφορική λίπανση θα πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο. Το κάλιο εφαρμόζεται στην ίδια αναλογία με το άζωτο.
Ενδεικτική λίπανση σε παραγωγικά δένδρα
Χρόνος εφαρμογής: Γενικά, συνιστάται μία βασική λίπανση το χειμώνα όπου θα προστεθούν το σύνολο των ποσοτήτων σε κάλιο και φωσφόρο και μέρος του αζώτου. Το άζωτο στις περισσότερες περιπτώσεις προστίθεται κατά 2/3 στα τέλη χειμώνα με αρχές άνοιξης
και κατά 1/3 στα τέλη ανοίξεως με αρχές καλοκαιριού.Οι όψιμες καλοκαιρινές αζωτολιπάνσεις θα πρέπει να αποφεύγονται γιατί ζημιώνουν την ποιότητα των καρπών και προκαλούν όψιμη βλάστηση η οποία ζημιώνεται από το φυλλοκνίστη το καλοκαίρι και από τα πρώτα
κρύα το φθινόπωρο-χειμώνα. Στην περίπτωση που γίνεται υδρολίπανση (εφαρμόζεται στο μεγαλύτερο ποσοστό των αρδεύσεων) το 30% της συνολικής ποσότητας του αζώτου χορηγείται πριν την άνθηση, στη συνέχεια το 30% κατά την καρπόδεση και το υπόλοιπο 40% στο
τέλος της φυσιολογικής καρπόπτωσης του καλοκαιριού. Όσον αφορά το κάλιο, 30% δίνεται πριν την άνθηση, 40% στην αρχή της καρπόδεσης και 30% κατά το τέλος της φυσιολογικής καρπόπτωσης του καλοκαιριού.
Τρόπος εφαρμογής: Η λίπανση στα εσπεριδοειδή μπορεί να πραγματοποιηθεί με το χέρι, μηχανικά, με διαφυλλικούς ψεκασμούς και μέσω του συστήματοςάρδευσης με τη χρήση υδατοδιαλυτών λιπασμάτων. Με το χέρι γίνεται συνήθως όταν τα δένδρα είναι ακόμη νεαρά. Μετά, αφού μπουν σε πλήρη καρποφορία και αναπτυχθεί επαρκώς το ριζικό τους σύστημα, τα λιπάσματα χορηγούνται μηχανικά σε όλη την έκτα-
ση του αγρού. Η μηχανική χορήγηση των λιπασμάτων πραγματοποιείται με τη χρήση λιπασματοδιανομέων.
Οι διαφυλλικοί ψεκασμοί αποτελούν ουσιαστικά μία συμπληρωματική μέθοδο λίπανσης και έχουν ως σκοπό την αντιμετώπιση των τροφοπενιών σε στοιχεία που απαιτούνται σε μικρές ποσότητες από τα δένδρα. Συνήθως δεν εφαρμόζονται για τα κύρια μακροστοιχεία
(Ν-Ρ-Κ). Χωροταξικά, η λίπανση μπορεί να εφαρμοστεί είτε ατομικά σε κάθε δένδρο, είτε σε όλη την έκταση του αγρού, είτε κατά λωρίδες.
Συνιστώμενες ποσότητες Ν: Ανάλογα με την ηλικία των δένδρων, την αναμενόμενη παραγωγή ή τη μέση παραγωγή κατά την τελευταία 4ετία και το είδος του δένδρου, υπάρχουν διαφοροποιήσεις ως προς τη συνιστώμενη ποσότητα Ν λίπανσης.
Συνιστώμενες ποσότητες Ρ: Χρησιμοποιώντας τη φυλλοδιαγνωστική, θα πρέπει η χορηγούμενη φωσφορική λίπανση να διατηρεί το επίπεδο περιεκτικότητας των φύλλων σε P στα 0,12-0,13%. Στον Πίνακα 5 παρουσι-
άζονται οι ποσότητες του φωσφόρου που χορηγούνταιμε βάση την ανάλυση των φύλλων και του εδάφους.
Συνιστώμενες ποσότητες Κ: Συνιστάται η λίπανση με Κ2Ο να είναι στην ίδια αναλογία με το άζωτο (1:1).
Στα ασβεστούχα εδάφη, όπου η περίσσεια ασβεστίου εμποδίζει τη διαθεσιμότητα του καλίου, η χορήγηση του Κ2Ο μπορεί να αυξηθεί κατά 25%. Αν όμως και αυτή η επιπλέον εφαρμογή δε βελτιώνει τη διαθεσιμότητα του καλίου, τότε καλά αποτελέσματα δίνουν οι
εφαρμογές του καλίου με ψεκασμούς από το φύλλωμα σε αναλογία 20 kg KNO3 σε ένα τόνο ψεκαστικού υγρού.
Οι εφαρμογές αυτές από το φύλλωμα μπορεί να γίνουν στα ασβεστούχα εδάφη τρεις φορές ανά καλλιεργητική περίοδο.
Άλλα στοιχεία: Μπορεί να εμφανιστεί έλλειψη σιδήρου, ειδικά όταν υπάρχει υπερβολική υγρασία, χαμηλή εδαφική υγρασία, έχει γίνει υπερβολική Ρ λίπανση, όταν το νερό είναι πλούσιο σε ανθρακικά άλατα και το έδαφος έχει περίσσεια ασβεστίου. Γενικά συνιστάται ο διαφυλλικός ψεκασμός με χηλικές ενώσεις του σιδήρου. Αρκετά συχνά μπορεί να εμφανιστεί και τροφοπενία βορίου η οποία διορθώνεται με διαφυλλικό ψεκασμό (100-120 γρ. βόρακα ή βορικού οξέως σε 100 λίτρα νερό) ή με την προσθήκη 100-250 γρ. βόρακα/δένδρο στο έδα-
φος. Αρκετές αναφορές υπάρχουν και για τροφοπενίες ψευδαργύρου οι οποίες διορθώνονται με ανοιξιάτικους ψεκασμούς με ZnEDTA όταν οι βλαστοί αποκτήσουν τα2/3 του τελικού τους μήκους. Μία επιπλέον σημαντική τροφοπενία που εμφανίζεται αρκετά συχνά στη χώρα
μας είναι αυτή του μαγγανίου. Προτείνεται ενδεικτικά ψεκασμός με θειικό μαγγάνιο 1%, ο οποίος επαναλαμβάνεται σε κάθε νέο κύμα βλάστησης.

Ως κορόμηλο ονομάζεται ο εμπύρηνος καρπός του φυτού κορομηλιά (Prunus cocomilia), δηλαδή ανήκει στο γένος Προύμνη (Prunus) που περιλαμβάνει πολλά οπωροφόρα δέντρα όπως η δαμασκηνιά, η βερικοκιά και η αμυγδαλιά, και στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae). Με τις δύο τελευταίες μοιάζει αρκετά και η κορομηλία, που είναι ένα ψηλό φυλλοβόλο δέντρο με οδοντωτά φύλλα και λευκά άνθη.

Ποια είδη κορόμηλου υπάρχουν;

Δεν υπάρχει μονάχα ένα είδος κορόμηλου αλλά πολλά, τα οποία μπορούμε εύκολα να διακρίνουμε ανάλογα με το χρώμα τους.

  • Το μιράμπελο (Mirabelle ή δαμάσκηνα Μπερεκέτια ή Prunus Instititia) έχει την πιο γλυκιά γεύση, με σκούρο κίτρινο χρώμα και καλλιεργείτε κυρίως στην πόλη Λορένη της Γαλλίας, με τίτλο Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης.
  • Η μπουρνέλα (Prunus spinosa) έχει τους πιο ευμεγέθεις καρπούς, που αρχικά είναι πράσινοι και όταν ωριμάζουν αποκτούν κοκκινοκίτρινο χρώμα, και είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Ανατολική Ευρώπη.
  • Ευρέως διαδεδομένα στην αγορά είναι τα πράσινα κορόμηλα (ρεγκλότες ή πράσινες βανίλιες) που έχουν μεγάλους καρπούς και ευχάριστη αρωματική γλυκόξινη γεύση.
  • Τέλος, υπάρχουν τα μικρά γλυκά κίτρινα κορόμηλα καθώς και τα πορτοκαλί και μαύρα κορόμηλα, ποικιλίες που στην Ελλάδα εντοπίζονται κυρίως στην Πελοπόννησο, στην ευρύτερη περιοχή της Τρίπολης.

Κορόμηλα: Ποια είναι η διατροφική τους αξία;

Τα κορόμηλα χαρακτηρίζονται από ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους στις βιταμίνες C και A, γεγονός που χαρακτηρίζει τους περισσότερους καρπούς δέντρων της οικογένειας των Ροδοειδών και αντικατοπτρίζεται στα έντονα χρώματά τους. Το φρούτο είναι επίσης πλούσιο σε νιασίνη (βιταμίνη Β3), η οποία είναι συμμετέχει στην απελευθέρωση ενέργειας στον οργανισμό. Στα παραπάνω θρεπτικά συστατικά αποδίδεται επίσης έντονη αντιγηραντική δράση ενώ ενισχύουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, προστατεύοντας από λοιμώξεις. Ένα άλλο χαρακτηριστικό των κορόμηλων είναι οι φυτικές ίνες που περιέχουν σε υψηλή συγκέντρωση, ιδιαίτερα εάν καταναλώνονται ωμά με τη φλούδα, που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εύρυθμη λειτουργία του εντέρου. 

Κορόμηλα και οφέλη για την υγεία

Βιταμίνη C

Επιλέγοντας τα κορόμηλα για να καλύψουμε τις 3 μερίδες φρούτων που συστήνεται να καταναλώνουμε ημερησίως, καλύπτουμε περισσότερο από 50% των αναγκών μας σε βιταμίνη C. Η βιταμίνη αυτή, λόγω της ισχυρής αντιοξειδωτικής της ικανότητας, βοηθά στην πρόληψη χρόνιων παθήσεων όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα και στην άμυνα του οργανισμού απέναντι σε λοιμώξεις, βοηθά στη ρύθμιση των υψηλών επιπέδων αρτηριακής πίεσης καθώς και σε περιπτώσεις υψηλής συγκέντρωσης ουρικού οξέως στο αίμα ενώ ενισχύει και την απορρόφηση σιδήρου από φυτικές τροφές, στις οποίες φυσιολογικά η απορρόφηση είναι πολύ χαμηλή.

Βιταμίνη A

Από την άλλη πλευρά, σημαντική είναι και η εξασφάλιση ενός σημαντικού ποσοστού των αναγκών μας σε βιταμίνη Α καταναλώνοντας κορόμηλα. Η συγκεκριμένη βιταμίνη, όταν προσλαμβάνεται σε επαρκείς ποσότητες από τη διατροφή, μπορεί να καθυστερήσει την μείωση της όρασης που φυσιολογικά επέρχεται με την αύξηση της ηλικίας. Η ισχυρή αντιοξειδωτική της δράση και ο σημαντικός της ρόλος στην ανάπτυξη των κυττάρων την καθιστούν ως έναν πιθανό παράγοντα μείωσης του κινδύνου εμφάνισης διαφόρων τύπων καρκίνου. Τέλος, επαρκής πρόσληψη βιταμίνης Α θωρακίζει τον οργανισμό ενισχύοντας το ανοσοποιητικό του σύστημα έναντι σε λοιμώξεις και μας βοηθά να αναρρώνουμε με γρηγορότερο ρυθμό.

Φυτικές ίνες

Ας μην ξεχνάμε και τον καθοριστικό ρόλο των φυτικών ινών στη διατροφή μας, κύριες πηγές των οποίων είναι τα φρούτα. Η υψηλή πρόσληψή τους σε συνδυασμό με την επαρκή ενυδάτωση μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης δυσκοιλιότητας και βελτιώνει την υγεία του εντέρου. Οι υδατοδιαλυτές φυτικές ίνες συμμετέχουν στον περιορισμό των επιπέδων «κακής» LDL χοληστερόλης στο αίμα ενώ αποτελούν ισχυρό σύμμαχο των ατόμων με υψηλά επίπεδα σακχάρου, καθώς μειώνουν το γλυκαιμικό δείκτη των τροφών. Τέλος, οι φυτικές ίνες προκαλούν αίσθημα κορεσμού χωρίς να προσθέτουν θερμίδες στα τρόφιμα, βοηθώντας έτσι σε μια προσπάθεια ρύθμισης του σωματικού βάρους.

 

Με σκούρο κόκκινο χρώμα ή με ανοιχτό κιτρινορόζ τα κεράσια χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες, τα γλυκά και τα ξινά.
Είναι μικρά σε μέγεθος και το χρώμα τους είναι διαφορετικό ανάλογα με την ποικιλία
Στην Ελλάδα τα κεράσια παράγονται στην Πιερία, την Έδεσσα, τα Γρεβενά, τη Ροδόπη, και σε άλλα μέρη της βόρειας Ελλάδας, ενώ θεωρούνται εξαιρετικής ποιότητας.
Η χώρα μας κατέχει την 10η θέση στον κόσμο σε παραγωγή κερασιών με περίπου 40,000 τόνους το χρόνο. 
Υπάρχουν πολλές ποικιλίες κερασιών, με πιο γνωστές την κερασιά Ρουπκόβου, την πετροκερασιά, και την κερασιά βοδενών.
Το κεράσι περιέχει αρκετά μεταλλικά άλατα και φυτικές ίνες. Ακόμα είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε βιταμίνη Α, βιταμίνη Β, βιταμίνη C, όπως επίσης, σε κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο, σίδηρο και μαγνήσιο.
Καλό θα είναι να αγοράζουμε κεράσια τα οποία δεν είναι γδαρμένα, παραμορφωμένα, μουχλιασμένα ή ζαρωμένα.
Για να κρατήσετε τα κεράσια φρέσκα τοποθετήστε τα στη συντήρηση του ψυγείου.
Άσχετα με την κατηγορία τους τα κεράσια έχουν αγαπηθεί όχι μόνο σαν απλά φρούτα αλλά και σαν γλυκά του κουταλιού, λικέρ και σε γλυκά όπως οι τάρτες

Η βερικοκιά είναι οπωροφόρο, μακρόβιο, φυλλοβόλο δέντρο και ανήκει στο γένος Προύνος της οικογένειας των Ροδοειδών. Η βερικοκιά είναι δέντρο με σφαιροειδές σχήμα και αρκετές απλωτές διακλαδώσεις. Τα φύλλα της είναι πλατιά σε σχήμα αβγού ή καρδιάς στιλπνά στην επάνω επιφάνεια και φέρουν αδένες και παράφυλλα πάνω στο μίσχο. Τα άνθη της είναι και αρσενικά και θηλυκά και έχουν χρώμα λευκό ή ελαφρύ ρόδινο, φύονται δε μόνα τους ή ανά δύο. Η άνθιση ολοκληρώνεται πριν βγουν τα φύλλα και γίνεται την άνοιξη (αρχές Μαρτίου-Απριλίου), είναι δε μικρής διάρκειας. Η καλλιεργούμενη βερικοκιά πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό που γίνεται σε συγγενικά είδη, κυρίως σε αμυγδαλιά αλλά και σε ροδακινιά, κορομηλιά και δαμασκηνιά. Για την καλλιέργεια της τα πιο κατάλληλα εδάφη είναι αυτά με μία μέση σύσταση και λεπτή υφή. Όταν υπάρχει δυνατό και ξαφνικό κρύο ή παγετός τότε οι ανθοί καταστρέφονται, αν και τα δέντρα είναι ανθεκτικά και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Υψηλές θερμοκρασίες επίσης προκαλούν αλλοιώσεις στον καρπό. Τα δέντρα χρειάζονται καλό πότισμα την περίοδο της ανθοφορίας τους. Κάτω από καλές συνθήκες μία βερικοκιά μπορεί να ζήσει και πάνω από 100 χρόνια. Στα Φυτά Παλλάντιο καλλιεργούνται οι ποικιλίες:

Αρόρα (μέτριος καρπός, πεπλατυσμένο σχήμα, ωρίμανση τελευταίο δεκαήμερο Ιουνίου)

Διαμαντοπούλου (μικρός καρπός, ωρίμανση τέλη Ιουνίου)

Επιδαύρου-Τυρίνθου (μέτριος καρπός, ωρίμανση μέσα Ιουνίου)

Καϊσιά (μέτριος καρπός, ωρίμανση τέλη Ιουνίου)

Μαρίνι (μικρός καρπός, λευκή σάρκα, ωρίμανση πρώτο δεκαήμερο Ιουνίου)

Μπεμπέκο (μεγάλος καρπός, κατάλληλος για κονσερβοποίηση, ωρίμανση μέσα Ιουλίου)

Μπερζερόν (μέτριο μέγεθος καρπού, πολύ γλυκό, ωρίμανση 10-20 Ιουνίου)

Νάξου-Μπόλι (μέτριος καρπός, πολύ εύγευστο, όψιμη ποικιλία, ωρίμανση δεύτερο δεκαήμερο Ιουλίου)

Όραντζ Ρεντ (μέτριο μέγεθος καρπού, χρώμα κόκκινο-πορτοκαλί, ωρίμανση 15-25 Ιουνίου)

Πίνκοτ (πορτοκαλί μεγάλος καρπός, ωρίμανση πρώτο δεκαήμερο Ιουνίου)

Σαν Τσαν (πλακέ, κιτρινοκόκκινος καρπός, ωρίμανση πρώτο δεκαήμερο Ιουλίου)

Τσαουλί (μικρός καρπός, πολύ εύγευστο, υπερπρώιμη ποικιλία, ωρίμανση τέλη Μαϊου)

Φρανσουά Κέρκυρας (τοπική ποικιλία, κιτρινοπορτοκαλί μικρός καρπός, πολύ γλυκός, ωρίμανση τέλη Ιουλίου)

Χάρκοτ (κιτρινοκόκκινος επιτραπέζιος καρπός, ωρίμανση τελευταίο δεκαήμερο Ιουνίου)

Η ποικιλία μήλων Φυρίκι λέγεται ότι προήλθε από την περιοχή του Εύξεινου Πόντου. Η λατινική του ονομασία είναι Pijrus malus ή Malus communis και καλλιεργείται στο Πήλιο από τον 18ο αιώνα. Έχει μικρό μέγεθος, σχήμα κυλινδρικό, χρώμα πρασινοκίτρινο με επίχρισμα κόκκινο στην πλευρά που το βλέπει ο ήλιος, μεγάλη περιεκτικότητα σε σάκχαρο και ιδιαίτερο άρωμα. Το Φυρίκι  παρενιαυτοφορεί, δηλαδή δίνει σοδειά κάθε δεύτερο χρόνο. Μπαίνει σε καρποφορία μετά το 8ο έτος από τη φύτευση, συνήθως το 10ο έτος. Εξελίσσεται σε δέντρο μεγάλης ανάπτυξης.
Περίφημο υπήρξε ειδικά το Φυρίκι του Πηλίου, το οποίο σε παλαιότερες δεκαετίες είχε αποκληθεί ο "Βασιλιάς του Μήλου". Η παραδοσιακή αυτή πηλιορείτικη ποικιλία διατηρείται και καλλιεργείται μέχρι σήμερα με τα ιδιαίτερα ποιοτικά της χαρακτηριστικά, ενώ σε άλλες περιοχές της Ελλάδας καλλιεργούνται κάποιες μεγαλόκαρπες μεταλλαγές της, οι οποίες όμως δεν πλησιάζουν καθόλου την ποιότητα του παραδοσιακού πηλιορείτικου Φυρικιού.
Στο Πήλιο η καλλιέργεια γίνεται στα χωριά Ζαγορά, Πουρί, Μακρυ-ράχη, Ανήλιο, Κισσός. Μούρεσι, Άγιος Δημήτριος, Τσαγκαράδα, Ξουρί-χτι, Νεοχώρι, Μηλιές, Βυζίτσα, Πινακάτες, Άγιος Βλάσιος, Δράκεια, Άγιος Λαυρέντιος, Πορταριά, Μακρυνίτσα. Οι μεγαλύτερες ποσότητες παράγονται στη Βυζίτσα και στην Πορταριά.
Η ελληνική παραγωγή Φυρικιών το έτος 2002 ήταν 1.162 τόνοι, ανα-λυόμενοι κατά περιοχή ως εξής: Μαγνησία -250 τόνοι, Λάρισα -300 τόνοι, Τρίκαλα -150 τόνοι, Κοζάνη -200 τόνοι, Ηλεία -50 τόνοι, Αιτωλοακαρνανία -10 τόνοι, Φθιώτιδα -52 τόνοι, Κορινθία -60 τόνοι, άλλες περιοχές-90 τόνοι.
Επομένως, η Μαγνησία παράγει το 21,5% της συνολικής ελληνικής παραγωγής Φυρικιού.
Για πρώτη φορά φέτος έγινε πρόταση από το Υπουργείο Γεωργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση να θεσπιστούν προδιαγραφές και για το Φυρίκι (διάμετρος, βάρος, χρώμα κ.τ.λ.) και αντίστοιχες ποιοτικές κατηγορίες.
Επίσης, το Υπουργείο Γεωργίας με την Υπουργική Απόφαση 234632/5-5-2003 κατέταξε την ποικιλία Φυρίκι στις προωθούμενες ποικιλίες μηλιάς και για συγκεκριμένες περιοχές της χώρας.
Το Φυρίκι έχει μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον και πολύ καλές τιμές στην αγορά και ως εκ τούτου η καλλιέργεια του παρουσιάζει καλές προοπτικές. Εκτός από την πώληση του ως φρούτο, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η μεταποίηση του, ιδιαίτερα το περίφημο πηλιορείτικο γλυκό κουταλιού Φυρίκι, παρασκευασμένο με παραδοσιακό τρόπο.

Το Γκρέιπφρουτ αποτελεί μία πολύ υγιεινή επιλογή για όσους προσπαθούν να καταναλώνουν περισσότερα φρούτα. Μάλιστα, η τακτική κατανάλωση του συγκεκριμένου φρούτου συνδέεται με την αυξημένη πρόσληψη θρεπτικών ουσιών. Μία μελέτη διαπίστωσε ότι οι γυναίκες που έτρωγαν γκρέιπφρουτ είχαν επίσης υψηλότερη πρόσληψη βιταμίνης C, μαγνησίου, καλίου, διαιτητικών ινών και βελτιωμένη ποιότητα διατροφής. Ακολουθούν μερικοί ακόμη λόγοι που αξίζει να το εντάξετε στην καθημερινότητά σας.

Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα

Τα γκρέιπφρουτ είναι μία καλή πηγή βιταμινών Α, C και E, οι οποίες συνεργάζονται για να τονώσουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Ενδεικτικά, ένα ολόκληρο γκρέιπφρουτ περιέχει 77 μικρογραμμάρια βιταμίνης C, δηλαδή μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή που θα λαμβάνατε από ένα μεγάλο πορτοκαλί.

Μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του διαβήτη

Υπάρχουν ενδείξεις ότι η κατανάλωση γκρέιπφρουτ - η οποία είναι μέτρια όσο αφορά στα επίπεδα του γλυκαιμικού δείκτη - μπορεί να βοηθήσει να διατηρηθούν ακόμη και τα επίπεδα ινσουλίνης, προστατεύοντας από τον διαβήτη τύπου 2.

Μπορεί να συμβάλλει στην αποφυγή της συσσώρευσης λίπους στις αρτηρίες

Υπάρχουν στοιχεία - τουλάχιστον σε ποντίκια - που δείχνουν ότι η ναριντίνη (ένα φλαβονοειδές σε γκρέιπφρουτ) μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της αθηροσκλήρωσης, όταν η χοληστερόλη συσσωρεύεται στις αρτηρίες σας.

ίναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά

Το γκρέιπφρουτ είναι επίσης μία καλή πηγή αντιοξειδωτικών, τα οποία συμβάλλουν στη μείωση της φλεγμονής και στην καταπολέμηση των βλαβών που προκαλούνται από τις ελεύθερες ρίζες στο σώμα.

Συμβάλλει στην ενυδάτωση του οργανισμού

Μπορεί ο χυμός γκρέιπφρουτ να είναι πολύ δημοφιλής όμως είναι ακόμη καλύτερο να καταναλώνετε ολόκληρο το φρούτο ώστε να επωφεληθείτε από τις φυτικές ίνες.

Χαρίζει γερά οστά 

Το γκρέιπφρουτ περιέχει αξιοπρεπείς ποσότητες ασβεστίου και φωσφόρου, οι οποίες συμβάλλουν στη διατήρηση δυνατών οστών και δοντιών.

To μανταρίνι Χίου θεωρείται από τα πιο αρωματικά στον κόσμο και η καλλιέργειά του γίνεται στα πανέμορφα περιβόλια του ιστορικού

Νότια της πόλης της Χίου  και κατά μήκος της ανατολικής ακτής του νησιού εκτείνεται μια εύφορη πεδιάδα, γνωστή με το όνομα Κάμπος Χίου, κατάφυτη από περιβόλια με εσπεριδοειδή. Σε αυτόν τον μικρό παράδεισο παράγεται το «μανταρίνι της Χίου», το 97ο ελληνικό προϊόν ΠΟΠ

To χιώτικο μανταρίνι  είναι γνωστό εδώ και πολλές δεκαετίες στις αγορές εντός και εκτός Ελλάδας.
Όσοι το έχουν δοκιμάσει θα συμφωνήσουν ότι δίκαια θεωρείται από τα πιο αρωματικά στον κόσμο , για εμάς δε τους μεγαλύτερους θυμίζει την πληθωρική μυρωδιά του μανταρινιού όπως το ξέραμε παλιά, πριν εμφανιστεί η κλημεντίνη και κάνει θραύση στις αγορές χάρη στην έλλειψη κουκουτσιών.

Ένα άλλο στοιχείο που δίνει αξία στο μανταρίνι της Χίου  είναι η εξαιρετική ομορφιά του αποκλειστικού τόπου καλλιέργειάς του.
Ο Κάμπος Χίου  είναι μοναδικό παράδειγμα αρμονικής συνύπαρξης κατοικίας, γεωργίας και συμπληρωματικών λειτουργιών και δικαίως έχει χαρακτηριστεί «ιστορικός τόπος» και «παραδοσιακός οικισμός» από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Περιδιαβαίνοντας τα στενά δρομάκια του Κάμπου βλέπει κανείς τους ψηλούς μαντρότοιχους από πελεκητή πολύχρωμη θυμιανούσικη πέτρα, που από την μία προστατεύουν τις μανταρινιές από τους αέρηδες, αλλά και εξασφαλίζουν την ιδιωτικότητα στα πανέμορφα αρχοντικά.

Οι Χιώτες τρώνε το μανταρίνι σαν φρούτο, το κάνουν χυμό μανταρινάδας, γλυκό, μαρμελάδα, λικέρ, σιρόπι, επίσης το χρησιμοποιούν στη μαγειρική, νοστιμεύοντας τα κρέατα, τις κρασάτες σουπιές ακόμα και την κλασική φασολάδα, με ξύσματα μανταρινιού!

Οι μικροσκοπικές που υστερούν σε ευωδία, αλλά έχουν άλλες χάρες. Μία από αυτές είναι ότι κάνουν ωραίο γλυκό του κουταλιού.

Για τις κλημεντίνες τα πράγματα είναι λίγο μπερδεμένα. Αλλοι λένε ότι ήρθαν από την Κίνα, ενώ σύμφωνα με μιαν άλλη εκδοχή έχουν αλγερινή προέλευση. Πιο συγκεκριμένα, λένε ότι γύρω στο 1900 ένας μοναχός, ο Κλεμέντε Ροδιέ, ανακάλυψε στον κήπο του ένα δεντράκι μανταρινιάς και του έδωσε το όνομά του, βαφτίζοντάς το κλημεντίνη. Από το Αλγέρι εξαπλώθηκε έπειτα στο Μαρόκο, στην Ισπανία, την Ελλάδα και τη Μέση Ανατολή. Οι κλημεντίνες του Ισραήλ είναι μάλιστα γνωστές ανά την υφήλιο και θα τις βρούμε ακόμη και στις δικές μας φρουταγορές, μαζί με αυτές του Πόρου και της Ρόδου. Βγαίνουν καταμεσής του χειμώνα, μικροί ελλειψοειδείς καρποί, άσπερμοι και αρκετά γλυκείς. Προτιμάμε όσες έχουν ακόμη το κοτσανάκι τους, γιατί διατηρούνται περισσότερο καιρό (στο ψυγείο κρατάνε μέχρι 2 εβδομάδες).

Για να διαπιστώσουμε ότι είναι κλημεντίνες και όχι μανταρίνια, αρκεί να κρατήσουμε μία στα χέρια μας. Εχουν βαθύ πορτοκαλί χρώμα και φλούδα λεπτή και σφιγμένη πάνω στο φρούτο. Δεν μας αφήνουν να τις ξεφλουδίσουμε εύκολα, γιατί οι κλημεντίνες δεν έχουν χαλάρωση μεταξύ του φλοιού και του καρπού, όπως μας έχει διδάξει η «ανατομία» άλλων μανταρινιών. Μόλις, όμως, το δάχτυλό μας καταφέρει να τρυπώσει μέσα τους, ω χαρά και ευωδιά! Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, δεν έχουν τόσο μοσχοβολιστό άρωμα που να διεγείρει τα εγκεφαλικά μας κύτταρα, όπως έχουν τα μυρωδάτα μεγάλα μανταρίνια. Ομως, αυτές εδώ δεν έχουν κουκούτσια - που δεν είναι και λίγο πράγμα. Αδιαμφισβήτητα αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα που μας επιτρέπει, αν δεν τις κάνουμε γλυκάκι, να τις καταπίνουμε ολόκληρες. Ετσι βγάζουν και τον δροσερό τους χυμό μέσα στο στόμα μας. Ζήτω οι κλημεντίνες και η γλύκα που φέρνουν μέσα στο χειμώνα!

Εταιρεία

Φυτώρια Αλισσός
Φλίγκος Αργύριος


Κινητο: 6980532331

Γραφείο: 6975815924

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εσπεριδοειδή

Οπωροφόρα